POLSPORT

Po latach siedzenia na ławce Manchesteru United i gry w rezerwach Tomasz Kuszczak wreszcie zmienił klub. Wreszcie zrzucił kajdany - można by rzecz, bo przecież sam siebie nazwał niewolnikiem klubu z Old Trafford, co tez i nie odbiegała bardzo od prawdy - wcześniej sir Alex ani nie dawał mu grać, ani nie zgadzał się na wypożyczenie, choć Polaka chciało np. Leeds - ale mówienie tego publicznie na pewno nie poprawiło jego sytuacji. Po za tym sam sobie nałożył kajdanki, dwukrotnie przedłużając kontrakt. Moim zdaniem zbyt później zdecydował się na ten krok. Owszem, wyobrażam sobie, że musiało mu być bardzo ciężko zrobić krok wstecz, czyli odejść z takiego klubu jak Manchester United. Gdyby jednak zrobił to  dwa, trzy lata temu, wierzę, że dziś broniłby w którymś z porządnych klubów Premier League, albo w którejś z silnych lig, jak jego niedawny rywal - Edwin van der Sar, który wolał odejść z Juventusu Turyn do przeciętnego Fulham (rezygnując sporo z gaży), niż być na ławce zmiennikiem Gianluigi Buffona. Ale z owego Fulham trafił do MU i zagrał w trzech finałach Ligi Mistrzów, z których jeden wygrał.

Szkoda, że Kuszczak nie poszedł jego drogą. Dziś liczy, że dzięki grze w słabym, drugoligowym (czyli chapionshipowym) Watford zdobędzie uznanie Franciszka Smudy i powołanie do kadry na Euro 2012. Moim zdaniem może mu się udać. Championship poziomem przewyższa Ekstraklasę, do której wrócił Grzegorz Sandomierski, rywalizacja w niej jest bardzo intensywna, meczów mnóstwo, Watford tak słabe, że Kuszczak na pewno nie będzie się nudził. Tymczasem obecny nr 2 w kadrze Smudy i swego Arsenalu, Łukasz Fabiański raczej nie pogra już sobie do końca sezonu, bo jego Kanonierzy odpadli ze wszystkich pucharowych rozgrywek (no chyba, że Arsene Wenger wystawi go w rewanżu z AC Milan, w końcu Arsenal). Po za tym, jak zauważa w zamieszczonej rozmowie Michał Szadkowski, nawet gra w Championship może dać odpowiedź w jakiej formie i na co gotowy jest Kuszczak, bo przecież po występach Wojtka Szczęsnego w trzecioligowym Brentford dowiedzieliśmy, że jest już dorosłym bramkarzem, i na Premier League i na reprezentację Polski. Tak więc, szkoda panie Tomku, że tak późno, ale lepiej późno niż wcale. Nawet jeśli ciężko będzie w najbliższym czasie o takie obrazki jak ten na górze notki...