POLSPORT

Patrząc na męczarnie Lecha Poznań z Bełchatowem i zasłużoną porażę na własnym stadionie, nie mogłem wierzyć, że jeszcze rok temu to Kolejorz jako jedyny przedstawiciel Ekstraklasy w Lidze Europejskiej toczył równy bój o 1/8 finału z Bragą, późniejszym finalistą i nawet zdołał wygrać pierwsze spotkanie u siebie, co jak pamiętamy nie udało się w czwartek ani Legii ani Wiśle Kraków. Niebywałe jak szybko z najlepszego klubu w Polsce udało się zrobić przeciętniaka, od patrzenia na grę którego aż bolą zęby. Z klubu bijącego rekordy frekwencji na trybunach, z wielkimi perspektywami i niezłym budżetem, potrafiącego sprzedać czołowego snajpera za prawie 5 mln euro i znaleźć jeszcze skuteczniejszego, którego transfer może przebić tamten. Dziś ten klub doznaje szóstej porażki w sezonie, z Bełchatowem, który ostatni raz wygrał na wyjeździe we wrześniu 2010 roku, po kompromitująco beznadziejnej grze, bez stylu, chęci zwycięstwa, gryzienia trawy. Mecz miał być testem, czy Lech jest w stanie włączyć się w walkę o tytuł. Z taką grą przed własną publicznością Kolejorz jest na najlepszej drodze, żeby powtórzyć katastrofę z poprzedniego sezonu, jaką było nie zakwalifikowanie się do europejskich pucharów, co skutkowało kłopotami z dopięciem budżetu i brakiem inwestycji w drużynę. Skład wzmocnili jedynie wychowankowie, a to nawet w przypadku czerpania z La Masii nie koniecznie przynosi automatyczne efekty, co obserwujemy w Barcelonie. Tymczasem Lech swoją La Masię dopiero buduje.

Zrzucenie całej winy za tak spektakularny zjazd ze szczytu w dół wyłącznie na trenera było by wielkim nadużyciem. Oczywiście nie jest winą Jose Bakero, że Lech nie zaszalał na rynku transferowym. To nie Hiszpan odpowiada za podpisanie gwiazdorskiego kontraktu z Manuelem Arboledą, co miało fatalny wpływ na szatnię, a i zepsuło samego Kolumbijczyka, przewracając mu w głowie. Nie on zrezygnował z usług Andrzeja Czyżniewskiego, który sprowadził tylu zdolnych piłkarzy. Ale Bakero wyraźnie sobie nie radzi. Jego Lech gra źle, zawodzi, on nie umie mu pomóc. Nie ma wpływu na piłkarzy, oni nie rozumieją czego trener chce. Piszę to z przykrością, bo prywatnie bardzo Baska lubię, jest wdzięcznym rozmówcą, był moim piłkarskim idolem, mam wspaniałe wspomnienia gdy on, wielki gwiazdor Dream Teamu zechciał udzielić wywiadu dziennikarzowi-żółtodziobowi z Polski i jeszcze zawołał Jordi Cruyffa, żeby pomógł w tłumaczeniu. Szczerze życzyłem mu sukcesu w Polsce, niestety moje życzenia się nie spełniły. Wielki piłkarz nie okazał się nawet przyzwoitym trenerem.

Nie mogę sobie jednak przypomnieć ani jednego dobrego manewru taktycznego Bakero, ani jednego rozwalenia szatni, po którym po przerwie w drużynę wstąpiłby nowy duch i pozwolił odmienić losy meczu. Nie widzę narzucenia drużynie stylu, ani nawet jego przyszłej wizji. Nie widzę konsekwencji w rotowaniu składem i sensu przypisywania zawodnikom nowych pozycji. Doceniam pamiętne zwycięstwo na dzień dobry z Manchesterem City, ale sam Hiszpan dedykował je zwolnioonemu chwilę wcześniej trenerowi Zielińskiemu. Ale z jego pracy na Bułgarskiej zapamiętam głównie tajemnicze błędy taktyczne jak wystawienie w rewanżu w Bradze Arjoma Rudniewa na lewym skrzydle, zamiast w ataku, gdzie zastąpił go... rozgrywający i czołowy asystent Semir Stilić. Wiele razy nie rozumiałem czemu to Łotysz, to Bośniak ląduje na ławce. Ot, żeby nie szukać daleko, piątkowy mecz z Bełchatowem Stilić znów zaczął w rezerwie...

Kilka razy rozmawiałem z nim po porażkach, ostatnio na Konwiktorskiej z Polonią, pytając o rozwiązania taktyczne. Zawsze słyszałem mniej więcej to samo, co po piątkowej porażce z Bełchatowem: Podobnie jak kibice, ja też jestem zawiedziony. Wiedzieliśmy, że będzie to ciężki mecz, ale chcieliśmy go wygrać. Na drugą połowę powinniśmy wyjść na boisko bardziej zdeterminowani, pewni siebie - tego nam dziś zabrakło. Ale dlaczego zabrakło? Dlaczego ten zaczął na ławce, a ten na prawej, a tego pan nie wpuścił itd? Niezmiennie padała ta sama odpowiedź: zagrał najlepszy skład jaki mogłem wystawić, ja też bardzo chciałem ten mecz wygrać. Aha i jeszcze zawsze: biorę na siebie pełną odpowiedzialność za tą porażkę.

Obawiam się, że dalsze utrzymywanie Bakero w Lechu jest ze strony właściciela, Jacka Rutkowskiego działaniem na szkodę klubu, zwłaszcza, że kibice od bardzo dawna dają wyraz braku akceptacji osoby i metod Hiszpana, a oni głosują portfelem, co ma przełożenie na budżet (w obecnej sytuacji 10 tys. widzów na 40-tysioęcznym stadionie to i tak powód do zadowolenia). Jeśli Lechowi zależy na uratowaniu sezonu, powinien zatrudnić nową, charyzmatyczną miotłę, która wymyśli dla tych naprawdę przecież niezłych piłkarzy styl i natchnie ich do gry, a jak będzie trzeba to i chwyci za gardło i przywróci do pionu przepłacone gwiazdki. Czy ktoś takim okazałby się Michał Probierz, który pozostaje bez pracy, choć znalazłby ją bez problemu, jakby właśnie czekając na ruch Lecha? Jeśli jednak właściciel przyzwyczaił sił do barwnych opowieści przy dobrym winku cudzoziemca o wielkim nazwsisku, to i takiego dałoby się znaleźć. Sky is the limit: Guus Hiddink co prawda właśnie został trenerem Anżi Machaczkała, ale do wzięcia jest np. Fabio Capello. A wracając na ziemię: eksperyment z Hiszpanem nie wypalił. Nie powtórzę tu wulgarnego zawołania z trybun Lecha, ale przyznać muszę, że na Bułgarskiej bardzo przydałby się w tej chwili trener. Bakero out, Probierz in?

Ps: a może się mylę? W poprzednim sezonie, gdy Legia doznawała 11 porażek z rzędu w Ekstraklasie nie umiałem zrozumieć skąd władze klubu biorą cierpliwość do i wiarę w Macieja Skorżę. Byłem przekonany, że nawet zwycięstwem w Pucharze Polski nie zasłużył sobie na pozostanie na Łazienkowskiej. Tymczasem w tym sezonie liczy się w walce o tytuł, Legia kilka razy zachwyciła w Lidze Europejskiej i wciąż ma szanse na awans, a młodzi zawodnicy, którym dał szanse w pierwszej drużynie są chlubą i nadzieją klubu. Różnica jest taka, że Skorża w przeciwieństwie do Bakero miał nawet w dobie najgorszych klęsk, wielkie poparcie kibiców. Ale nasza Ekstraklasa jest tak nieprzewidywalna, że cholera wie, czy za rok w identycznej sytuacji będzie Bakero? Ale - mówiąc Wiechem - przypuszczam, że wątpię...