POLSPORT

Na fali zachwytu, że polski trener będzie szkolił młodzież Manchesteru United wybrałem się do Pruszkowa, żeby osobiście poznać Radosław Mozyrko nim odleci na Wyspy. Po rozmowie jestem w jeszcze większym zachwycie. Oczywiście peany z poprzedniej notki, nazywanie całej sprawy transferem roku, a samego Radka wychowawcą przyszłych Giggsów, były żartobliwie przesadzone (zwłaszcza, że jak się okazało, wolałby wyprodukować piłkarza w typie Roy’a Keane, bo zawodnicy o charakterze i sercu do walki Irlandczyka są w klubie bardziej potrzebni niż gwiazdy). Niemniej słuchając, jaki pomysł ma na życie ten 24-letni zaledwie człowiek, z jaką konsekwencją i determinacją go realizuje, jak dokształcał się w futbolowym fachu w Irlandii, Anglii i USA, i jednocześnie zarabiał na siebie, podejmując prac, jakimi wielu by pogardziło, jestem przekonany, że jeszcze o nim usłyszymy. Nie chcę za dużo zdradzać, ponieważ w poniedziałkowej Gazecie Sport opublikujemy bardzo ciekawy, duży wywiad. Na razie tylko mały teaser wideo, w którym pokrótce opowiada, jaką drogą przebył i co musiał zrobić, żeby dostać się do jednego z najlepszych klubów świata (dokładny przebieg czterech etapów kwalifikacji jest tajny, zdradził nam jedynie, że pokonał 750 innych trenerów), na czym będą polegały jego obowiązki i co musi zrobić, żeby zasłużyć na przedłużenie rocznego kontraktu z Czerwonymi diabłami.

Na początku będzie pracował w Development Center, do którego trafiają młodzi zawodnicy w wieku od 8 do 14 roku życia, wypatrzeni przez skatów MU. Zadaniem Mozyrki będzie trenowanie tych chłopców i wydawanie opinii, czy nadają się do Akademii Młodzieżowej Manchesteru United. Podobną rolę spełniał przez rok w New York Red Bull, gdzie miał okazje współpracować z trenerem pierwszej drużyny i podglądać jej treningi. Czy podobnie będzie w MU, tego jeszcze nie wie. Opowiada, które nowojorskie doświadczenia przeniósł do Akademii Młodzieżowej Znicza Pruszków (którą stworzył i której szefuje do poniedziałku). - Wszystkie 18 drużyny młodzieżowe Znicza grał w tym samym systemie, ustawieniu i wg tej samej filozofii: uczymy grania od tyłu, krótkimi podaniami, szybkim pressingiem i ładnie dla oka. Nowe w Polsce, a normalne na świecie było też to, że trenerzy mają specjalizację wiekową - nie idą z jedną drużyną od 8 do 18 roku życia, ale pracują np. od U-8 do U-10. Zawodnik, który przejdzie przez kilku trenerów jest lepiej ukształtowany, bo od każdego coś weźmie, nawet, jeśli zgodnie z tą sama filozofią - opowiada.
 
Wbrew obawom, wyrażonym pod poprzednia notką m.in. przez gusztav_sebes’a, nie oddajemy MU zdolnego trenera za darmo i nie tracimy go na wieku dla polskiego futbolu (istotnie fachowca traci Znicz, ale jego Akademia nie zostanie zamknięta, idea nie ginie wraz z odejściem stwórcy). W dodatku wiąże swoja przyszłość z Polską. Marzy mu się praca z juniorskimi reprezentacjami Polski, choć przyznaje, że bez układów będzie to bardzo ciężkie. - Łatwiej zrobić karierę zagranicą, niż w Polsce bez układów, a ja takich nie mam - rzuca gorzko. A jego największym marzeniem jest być kiedyś odpowiedzialnym za to, za co odpowiada obecnie Jerzy Engel. Czyli za system szkolenia w Polsce, którego wypaczenia Mozyrko poddaje konstruktywnej krytyce w Gazecie Sport...