POLSPORT

Wiadomości tygodnika Sport-Bild o negocjacjach Bayernu Monachium z Robertem Lewandowskim uważam za wiarygodne. Sport-Bild w przeciwieństwie do brukowego Bilda nie wciska ludziom kitu, nie podbija nakładu zmyślonymi transferami, ma za to zwykle solidne informacje dotyczące Bayernu, być może dlatego, że stałym felietonistą jest Franz Beckenbauer. W 2010 jako pierwszy napisał, że ikona Realu Madryt, Raul trafi do Schalke 04, choć początkowo informacja wyglądała na baśniową.

Ja jednak w transfer Lewego do Bayernu, zwłaszcza już teraz w styczniowym oknie transferowym, kompletnie jednak nie wierzę, bo byłby on nieopłacalny dla wszystkich trzech stron: piłkarza, jego starego klubu i nowego. Jest to rzadko spotykana sytuacja: lose/lose/lose, w której przegraliby wszyscy.

Borussia Dortmund nie ma najmniejszego interesu, że wzmacniać najgroźniejszego rywala do tytułu swoim najlepszym strzelcem, co raz bardziej charyzmatycznym, który z meczu na mecz gra lepiej. Dyrektor mistrzów Niemiec, Hans-Joachim Watzke, zarzeka się, że klub nie sprzeda Polaka za żadne pieniądze. Przypuszczam, że ugiąłby się jednak gdyby Bayern rzucił na stół naprawdę jakąś absurdalnie astronomiczną kwotę jak 35 mln euro wyłożone na Mario Gomeza w 2009 roku. Nie możliwe, żeby Barwaczycy, którzy owszem, poszukują napastnika, mówi się o Dymitarze Berbatowie czy Claudio Pizarro - mieli tyle zapłacić za piłkarza rezerwowego. Lewandowski, owszem, zdołał wygryźć z pierwszego składu Lucasa Barriosa, którego gole zapewniły Borussii tytuł w minionym sezonie, dlaczego nie miałby zrobić tego samego z Gomezem? Pamiętajmy jednak, że Lewemu pomogła kontuzja Paragwajczyka. Bayern nie posadzi przecież na ławce lidera strzelców Bundesligi, który jeszcze mierzy w rekord goli w sezonie Gerda Muellera. Zwłaszcza, że doszłyby naciski ze strony Joachima Loewa i Niemieckiej Federacji Piłkarskiej przerażonych, że maszyna do strzelania goli na Euro 2012 zaciera się na ławce rezerwowych.

Co prawda ostatnio Lewego niezwykle chwalił publicznie gwiazdor Bayernu, Franck Ribery, przekonując, że jest bardziej wartościowy dla Borussii niż Mario Goetze. - Gdy patrzę na Dortmund, to właśnie polski napastnik przykuwa moją uwagę. To znakomity snajper. Goetze jest piłkarzem środka pola. Lewandowski potrafi grać bardziej szeroko. Spełnia wszelkie kryteria, by trafić do Bayernu - stwierdził Francuz, a po wygranym przez Borussię meczu na Allianz Arena niemiecka prasa kazała Gomzowi uczyć się od Polaka wszechstronności. To jednak za mało, żeby mieć przełożenie na transfer i ewentualną rolę Lewego w klubie. Pamiętajmy też, że nie mógłby on wspomóc Bayernu w Lidze Mistrzów, bo występował już w niej jesienią - dodajmy, że z kiepskim skutkiem - w barwach Borussii. Kupno Polaka za wielkie pieniądze (a tanio nie będzie), nawet, jeśli osłabiłby rywala w walce o tytuł, byłby zbyt wielką ekstrawagancją, a na tę władze Bayernu pozwalają sobie niezwykle rzadko.

Z kolei dla Roberta nonsensem była by utrata statusu gwiazdy Westfalenstadion, wspieranej przez trenera, wielbionej przez kibiców i mającej zaufanie kolegów na rzecz niepewnej przyszłości w porównywalnie wielkim klubie. Dlaczego Bayern miałby się okazać dla Polaka lepszym pracodawcą? Być może przebiłby Borussię wysokością pensji, ale Lewy w dotychczasowej karierze nie kierował się pieniędzmi, dokonując wyborów, ale rozwojem sportowym. Czy w Bayernie miałby szanse na większy sukces? Być może w Lidze Mistrzów, bo w Niemczech przecież zdobył już tytuł z Borussią. Grając u boku takich zawodników jak Franck Ribery czy Arjen Robben być może zyskałby więcej doświadczenia i umiejętności niż u wschodzącej gwiazdy jak Mario Goetze. Ale straciłby też fantastyczną atmosferę w szatni i opuścił wspólnotę, z która dokonał czegoś niesamowitego. Krokiem w przód byłby dla niego transfer do silnego klubu Premier League lub któregoś z gigantów ligi hiszpańskiej. Transfer do Bayernu byłby dla niego krokiem w... bok. Wiele by zyskał, ale i wiele stracił. A jeśli by rundę wiosenną spędziłby sporadycznie wchodząc z ławki rezerwowych, w efekcie zwiększyłby szanse na kiepski występ podczas Euro 2012, a przecież jest niemal naszą jedyną nadzieją na unikniecie kompromitacji na turnieju we własnym kraju, czyli na wyjście z grupy...