POLSPORT

Najpierw jednak musze wyjaśnić młodszym czytelnikom, że kiedyś brak awansu reprezentacji Polski na mistrzostwa świata nie wywoływał u nikogo szoku, był bowiem sytuacją normalną. Każdemu polskiemu dziennikarzowi, jadącemu na wielki turniej pozostawało desperackie poszukiwanie tzw. polskich akcentów. Dobrze jak trafił się polski sędzia Michał Listkiewicz, gorzej jak tylko zawodnik, który w eliminacjach strzelił nam trzy gole, albo urodził sie w Polsce ale królem strzelców MŚ został już dla w barwach innego kraju...

Toteż kiedy dwa dni przed rozpoczęciem mundialu we Francji w 1998 roku wyczailiśmy z ówczesnym dziennikarzem Przeglądu Sportowego, Romkiem Kołtoniem że w centrum Paryża do dyspozycji mediów będzie cała reprezentacja Nigerii, natychmiast zapaliła nam się lampka alarmowa: Jero Shakpoke z Zagłębia Lubin – jedyny przedstawiciel polskiej ligi na mistrzostwach świata! Trzeba z nim zrobić wywiad! (w RPA też pewnie będziemy ścigać się z czasem by zrobić wywiad z Jankiem Muchą czy Andy’m Kirmem zanim odpadną...)

Pojechaliśmy do Nigeryjczyków. Problem polegał na tym, że nie wiedzieliśmy jak ten Shakpoke wygląda. Internet nie hulał wówczas jeszcze tak jak dzisiaj, nie można było sobie wyguglać na Google Image, bo nie istniał jeszcze ani Google ani nawet Wikipedia (naprawdę nie istnieją od zawsze). A urodzony w tym samym mieście Warri co Emmanuel Olisadebe Jero trafił do polskiej ligi z Rijeki w marcu 1998 i w Zagłębiu zdążył zagrać tylko w 9 meczach.

Ale wpadliśmy na świetny pomysł. Zrobiliśmy wywiad z jedną z największych gwiazdą Super Orłów obok Nwankwo Kanu, Finidi George'a czy Daniela Amokachi - Jay-Jay Okochą, który po latach gry w Eintrachcie Frankfurt świetnie mówił po niemiecku. I na koniec fajnej rozmowy o szansach Nigerii co najmniej na półfinał poprosiliśmy, żeby nam pokazał tego Shakpoke. – A o! – Okocha wskkazał niewielkiego piłkarza, stojącego samotnie, bo żaden dziennikarz nie kwapił się do rozmowy z nim.

Podeszliśmy z uśmiechem!

- Hay, we are from Poland! Jesteś tu jedynym przedstawicielem naszej ligi, jak się z tym czujesz? – zaczęliśmy po angielsku.

- Jedynym? To chyba niemożliwie. Na pewno jest tu nas więcej – odparł Jero.

- Stary przeceniasz potencjał naszej ligi. Naprawdę jesteś jedyny – zapewniliśmy.

- Skoro tak twierdzicie… – wzruszył ramionami Shakpoke. – Ale przecież wasza reprezentacja gra na mundialu – nie dawał za wygraną.

- Żałujemy niezmiernie, ale niestety, masz złe informacje. Polska ponownie nie zakwalifikowała się na mistrzostwach świata – uświadomiliśmy mu.

- Nie? Jak to? Na 100 procent byłem pewien, że gra… - Shakpoke patrzył na nas jakbyśmy go wkręcali. Wyraźnie miał ochotę uciec do autobusu...

- Masz jakąś szansę, żeby wystąpić na mundialu choć w jednym meczu? – zmieniliśmy temat.

- Jestem zawodnikiem podstawowego składu! Liczę, że zagram w każdym spotkaniu! – odparł stanowczo Shakpoke, i teraz my popatrzyliśmy na niego jak na wariata.

- Chcesz się tu pewnie wypromować, żeby trafić do lepszego klubu w lepszej lidze – daliśmy mu szansę.

- W życiu! Uważam, że nasza liga jest jedną z najlepszych w Europie i nie mam zamiaru jej zmieniać! – odparł oburzony Shakpoke. Nie zdążyłem zapytać Romka „Kwinto, kto to jest?!” tylko dlatego, że Jero zaraz dodał:

- A Ajax Amsterdam to dla mnie najlepszy klub na świecie!

- Ajax? Chciałeś powiedzieć Zagłębie Lubin…

- Za…what?!

Tu przerwał nam ktoś z drużyny: Tijani! Do autobusu! Musimy jechać!

Tijani Babangida, gwiazdor Ajaksu, który nasze Poland, brał za Holland tak samo jak my go za Jero Shakpoke, rozstał się z nami z wyraźna ulgą. Musiał sobie pomyśleć, że tak głupich dziennikarzy jeszcze nie spotkał. Na szczęście poszło na konto Holendrów…

A Jero Shakpoke w ogóle już wówczas z reprezentacją Nigerii nie było. Trzy dni wcześniej, w ostatnim meczu towarzyskim przed rozpoczęciem mundialu (przegranym 1:5 nomen omen z… Holandią!) złamał obojczyk i wypadł ze składu. A po mistrzostwach już do Polski nie wrócił, został zawodnikiem włoskiej Reggiany.

A ja w tym miejscu jeszcze raz chciałem ci podziękować, Jay-Jay’u Okocha…  ;-)