POLSPORT

Zima

by Quentin

quentin.blox.pl

Pan Bóg wertował pożółkłe roczniki. Od dwóch godzin szukał wzmianki o wydarzeniu, które sprawiło, że wszystko potoczyło się tak, a nie inaczej. Był ciekaw cóż to było za wydarzenie. Przerzucał więc kartki z ułożonymi chronologicznie prasowymi wycinkami. Rok 2007, 2008, 2009, 2010, 2... Chwila! Zatrzymał się w połowie kartki i cofnął do wycinków z 2009 roku. "UEFA zdecydowała! - Nie ma mowy o przeniesieniu EURO 2012. ME w Polsce i na Ukrainie!".

Był już pewien ponad wszelką wątpliwość, że po tej decyzji UEFY nie było już żadnego odwrotu przed tym, co miało nastąpić dalej. Gdyby tylko odebrano wtedy Polsce ME... Ale stało się inaczej. Miał jeszcze chwilę, więc zaczął przeglądać dalsze karty prywatnego archiwum.

2010 - "Na Miodowej bez zmian". Nie zagrażajcie EURO 2012! - zaapelował Grzegorz Lato do delegatów na zjeździe PZPN. Zgodzili się oni z prezesem, że jakakolwiek rewolucja może skończyć się sankcjami ze strony UEFA. Tym samym nie udała się sto siedemnasta próba usunięcia Laty z fotela prezesa.

2011 - "Trzeci stadion gotowy na EURO 2012!" - Do użytkowania oddana została Baltic Arena. Wszystko dzięki Grzegorzowi Lato, który cały rok spędził na planach filmów reklamowych zbierając tym samym fundusze na szybszą rozbudowę stadionów.

"Wiktor dla Grzegorza Laty!" - Występ w sequelu popularnej reklamy ogrodzeń zapewnił prezesowi PZPN-u Wiktora dla najpopularniejszej twarzy telewizyjnej w mijającym roku.

2012 - "EURO 2012 europejskim wydarzeniem roku!" - Stosunkiem głosów 87%-13% EURO 2012 wygrało z IO w Londynie. Sukces tym większy, że w międzynarodowym internetowym głosowaniu zabroniono brać udział internautom z Polski znanym z fałszowania takich głosowań! ME okazały się spektakularnym sukcesem dla prezesa Laty. To dzięki jego działaniom telewizyjno-reklamowym sfinansowano polską część mistrzostw, a także 2/3 części ukraińskiej. Koniec roku zbiegł się również z odsłonięciem pomnika prezesa PZPN-u przed stadionem Dynama Kijów.

2013 - "UEFA oburzone!" - Z głośnymi protestami ze strony UEFA spotkało się odsunięcie od władzy w PZPN-ie Grzegorza Laty.

"Wielki sukces Grzegorza Laty" - Grzegorz Lato jednogłośnie zwyciężył w konkursie na najlepszego gospodarza turniejów finałowych Mistrzostw Europy i Świata. Na zorganizowanym na Polach Elizejskich koncercie otrzymał z rąk Prezydenta Świata - Baracka Obamy - zaszczytny tytuł Lata Stulecia.

2014 - "Rewolucyjna dyrektywa zmienia oblicze światowej piłki nożnej!" - Jednogłośnie przyjęta została dyrektywa, w myśl której władzę nad UEFA i FIFA przejmie jeden prezydent. Na stanowisko prezydenta UEFIFY wybrany został Grzegorz Lato.

2016 - "Zielona Afryka coraz bardziej realna". - Wielu uważało ten pomysł za mrzonkę, ale już wkrótce na terytorium Afryki powstanie kolejna, trzysetna Zielona Farma. Udało się tym samym ograniczyć już o 60% obecność terenów pustynnych na kontynencie afrykańskim. A wszystko to dzięki działalności UEFIFY, która ponad rok temu zaangażowała się w działalność pozapiłkarską. W świetle tego, coraz częściej mówi się o pokojowej nagrodzie Nobla dla prezydenta UEFIFY - Grzegorza Laty.

2018 - ...

Wtem w gabinecie Pana Boga rozległo się pukanie, a po chwili przez szparę w drzwiach wepchnął się do środka łysawy facet. Łypnął okiem na stojące pod ścianą walizki.

- Przyszejdłem - zagadnął zawadiacko. - Widzę, że już wszystko przygotowane, a pan spakowany. To fajnie – dodał, wręczając Bogu szeleszczące kartki. - To moje pełnomocnictwa. Teraz ja tu rządzę!

CHELSEA 1-1 BARCELONA

by Michał Zachodny

Wiedziałem, po prostu wiedziałem. Tu nie chodzi nawet o to, że Ovrebo kilkakrotnie nie podyktował oczywistych jedenastek dla gospodarzy. Pomijam również fakt, że kolejne sytuacje strzeleckie marnowane przez Drogbę mogły mnie na ten trop naprowadzić. Również złe wybicie Essiena, które pozwoliło Inieście oddać to fenomenalne uderzenie było tylko i wyłącznie potwierdzeniem wcześniejszych przypuszczeń.

Po prostu Chelsea szło za dobrze. Był wynik, była gra, rywal, którego the Blues skutecznie neutralizowali nie pozwalając na rozwinięcie skrzydeł… i to jakich skrzydeł! Wszyscy, wraz z kibicami gospodarzy na czele, wiedzieli, że najpiękniejszy futbol gra ich rywal. Sami piłkarze zdawali sobie sprawę z tego, że by ich pokonać trzeba było na ich arenie dorównać ich pięknu futbolową brzydotą. Cały świat piłkarski znienawidził Hiddinka za to, że tak naprawdę zdecydował się na jedyną rozsądną taktykę, która dawałaby cień szansy grającym na Camp Nou. Przeczucie, że cała negatywna energia piłkarskiego świata wycelowana w Chelsea w końcu się w jakiś sposób zemści było zbyt mocne, by być tylko wybrykiem kibicowskiej wyobraźni.

Czy jest to niesprawiedliwe? Pewnie w oczach kibiców ‘pięknej’ takie 90-minutowe sędziowskie krzywdzenie ‘bestii’ i zadanie decydującego ciosu w ostatniej chwili, nigdy nie będzie rozpatrywane w ten sposób. Głosy fanów Barcelony odnosiły się do zadośćuczynienia za krzywdy, jakie sprawiliśmy im na Camp Nou, w ich świątyni. Zabrakło za to osób, które uniosłyby się ponad te wszystkie animozje i powiedziały wprost: ‘to nie było fair’. Z drugiej strony, mi, jako osobie od lat emocjonalnie związanej z the Blues, to by nie wystarczyło w chwili bólu. Wszelkie teorie spiskowe, złość tylko ranę pogłębiały, a ja do dziś nie obejrzałem decydującego trafienia po raz drugi. Nie jestem w stanie.

Miała być opowieść o meczu, ale tym razem samo spotkanie stało się tłem dla opowieści o zawiłościach futbolu. Jego okrucieństwie, animozjach oraz przede wszystkim pięknie. Bo mimo wszystko to ostatnie zawsze zwyciężało i wygrywać jeszcze będzie. Nawet na Stamford Bridge, jeśli nie tyle nie wygrało akurat tego meczu, to z pewnością zawitało – cudne trafienie Essiena, fenomenalne uderzenie Iniesty, piękne akcje, wybitni piłkarze, emocje sięgające absolutnych szczytów – to jest piękno futbolu. Ktoś musi w tej grze przegrać, nawet jeśli nie oznacza to, że był gorszy. Bo tylko w piłce nożnej ‘bestia’ może być przez 90 minut piękniejsza od ‘pięknej’.

KOŃCZ WAŚĆ, WSTYDU OSZCZĘDŹ!

by Paweł Sikorski

Reprezentacja Polski przegrała swój przedostatni mecz eliminacyjny do MŚ 2010, tym samym tracąc wszelkie możliwości awansu. Czas na moją subiektywną ocenę gry naszych piłkarzy.

Wojciech Kowalewski – 6,5/10

Był jednym z nielicznych zawodników, którzy zasługują na wyróżnienie. Przy straconych bramkach nie miał zbyt wiele do powiedzenia. Popisał się jednak kilkoma bardzo udanymi interwencjami. Nie potrafił jednak dobrze pokierować polską defensywą (w tej roli lepiej sprawdziłby się bardziej doświadczony Jerzy Dudek). Nasi obrońcy nie mieli jednak ochoty, aby pomagać swojemu golkiperowi. Wręcz przeciwnie. Na śliskiej i grząskiej murawie kierowali do niego swoje podania (w światło bramki!), a Kowalewski musiał ratować się wybijając piłkę na aut.

Seweryn Gancarczyk – 5,5+/10

Lewy obrońca Lecha miał już lepsze występy w reprezentacji. Poziomem dopasował się do całej formacji defensywnej i nie ustrzegł się błędów. Niektóre z nich, mogły nas kosztować utratę bramki. Nie musi się jednak martwić o swoją pozycję. Lewy obrońca na słynnym international level to wciąż towar deficytowy w polskiej piłce.

Jakub Rzeźniczak – 5,5/10

Starał się. Tylko tyle dobrego można powiedzieć o jego grze. Miał parę udanych zagrań, ale w przekroju całego meczu zagrał słabo. Podobnie jak cała defensywa. Na usprawiedliwienie ma tylko to, że w takim zestawieniu grał pierwszy raz.

Arkadiusz Głowacki – 5/10

Od doświadczonego zawodnika Mistrza Polski można więcej wymagać. Nie potrafił pokierować kolegami z linii obrony, popełnił parę błędów. Leo chyba słusznie nie powoływał tego zawodnika.

Piotr Polczak – 3/10

Największa grająca katastrofa w naszej drużynie. Popełnił dużo błędów, obie bramki padły po części z jego winy. Szybko dostał żółtą kartkę za głupi faul. Potem aż prosił się o czerwoną, notorycznie faulując rywali. Dlaczego Majewski powołał średniego zawodnika z klubu znajdującego się w dolnej części tabeli?

Ludovic Obraniak – 6,5/10

Obok Wojciecha Kowalewskiego najlepszy polski zawodnik. Nie można odmówic mu chęci do gry. Pokazał, że zależało mu na dobrym wyniku, biegał, walczył, stworzył dobrą sytuację dla kolegów z drużyny. Solidny zawodnik, który z pewnością przyda się w naszej kadrze.

Mariusz Lewandowski – 4/10

Grał jak dwunasty zawodnik Czechów. Notorycznie podawał do przeciwnika. Jako kapitan spisał się fatalnie. Być może opaska kapitańska wywarła na niego zbyt dużą presję. A nie powinna! W poprzednich spotkaniach pokazał, że jest profesjonalistą.

Maciej Iwański – 4/10

W lidze spisuje się przyzwoicie, w reprezentacji mocno poniżej przeciętnej. Był niewidoczny, a jak już miał piłkę przy nodze to grał chaotycznie. I aż przykro było słuchać Darka Szpakowskiego: „Iwański, drybluje, kolejna strata…”

Jakub Błaszczykowski – 5,5/10

Podobnie jak Obraniak - starał się. Dużo biegał, dryblował. Na nic się to jednak zdało. Kubie brakuje świeżości, ogrania, widać to także w Bundeslidze. Po kontuzji Błaszczykowski do tej pory nie powrócił do formy, która prezentował chociażby w El. do Euro 2008.

Kamil Grosicki – 5/10

Widać, że ma talent do gry. Jest szybki, zwrotny. Brakowało mu trochę szczęścia. Nie wiele mógł zrobić, mając na plecach zawodnik mierzących po dwa metry. Na swoje „5 minut” musi jeszcze poczekać.

Ireneusz Jeleń – 5,5/10

W meczu z Czechami zagrał przeciętnie. Dużo brakuje mu do Irka jelenia z poprzedniego sezonu. Miał najlepszą okazję do zdobycia bramki. Na posterunku był Petr Cech. Dobrze jednak, że wrócił do kadry. Solidny napastnik, taki jak Jeleń, na pewno się przyda.

Stefan Majewski, trener – 3/10

Już w debiucie zaliczył wpadkę. Miała być nowa jakość, byli tylko nowi zawodnicy. Czas, jaki spędził na zgrupowaniu, wydaje się być stracony. Nie potrafił również zachęcić swoich podopiecznych do walki. Prezes Lato będzie się musiał mocno natrudzić, żeby przekonać opinię publiczną o tym, że Majewski to jedyny odpowiedni kandydat. A że będzie próbował, to pewne.

ŚREDNIA OCENA REPREZENTACJI - 4,5/10

Liverpool 4: 1 Manchester

by bastekbora

Marzec, jako ze jest miesiącem ktory bardzo uwielbiam (wiosna, kwiatki itp.) zawsze jest przyjemny i spokojny jednak tego dnia nie był…. Po druzgocącej porażce z Middlesborough 2: 0 myślałem caly tydzień o następnym spotkaniu na Old Trafford, które w pewien sposób dawało, jako tako nadzieje na zakończenie sezonu na pierwszym miejscu. Teatr Marzen zawsze jest trudnym obiektem, ale wygrane z Realem, czy ligowe mega emocjonujące spotkania dodawały mi wiary w to ze sukces zacznie się wlasnie w ten dzien.. Weekend jak zawsze podchodzę do tego ze spokojem, ale nie tym razem gdyż za kilka godzin rozpocznie się wojna o Anglie a to ze jestem kibicem od prawie 11 lat sprawia ze ten mecz jest czymś więcej niż tylko zwykłym ligowym starciem, odwieczni rywale nienawidzący się kibice i ja tez musze przyznać ze nie raz rzuciłem w kierunku jakiegoś kibica diabłów ze jest taki a nie inny, ale zawsze w formie odpowiedzi na rzucane w moja stronę teksty typu „jesteście slabsi” „przegracie”. Do meczu została nie cala godzina włączyłem TV już przygotowałem sobie pokój do oglądania w spokoju meczu, jak zawsze przebrałem się w strój obowiązkowo szalik i czapka.

Mecz się rozpoczął YNWA zaśpiewane najgłośniej jak się da no i czekam na rozwój wydarzeń…czekalem Az do pierwszego gola Ronaldo, którego osobiście nie lubię..Karny, który moim zdaniem był podyktowany nie słusznie nie miał wtedy znaczenia ważne było, aby Reina obronił, niestety los chciał inaczej a ja się zaniepokoiłem, na szczęście potem 1: 1 i radość karny Gerrarda w spokoju potem El Nino w swoim wspaniałym stylu, za który go cenie. I koniec pierwszej polowy byłem uradowany krzyczałem przez otwarte okno „LIverbird Upon My Chest” i skandowałem nazwiska strzelców.

Druga polowa emocje po raz kolejny i fantastycznie wykonany rzut wolny Aurelio sprawił ze wiedziałem ze to już koniec meczu i śpiewałem jeszcze głośniej. Zmiana, w której wszedł Dossena uznana była prze ze mnie, jako nie potrzebna, ale gdzies w środku myślałem a może powtórka z rozrywki i gol jak przeciwko Realowi? No i ku memu zdziwieniu piłka trafia pod nogi Włocha ten lobuje i ja już krzyczę, gdy piłka jeszcze nie przekroczyła linii bramkowej. Koniec meczu hymn po raz kolejny zaśpiewany na cały glos na ulicy cicho było wiec ja trochę rozglosnilem, wiedziałem ze to nowy początek, jeśli nie walki o mistrzostwo to początek triumfu nad Fergusonem.Bylem najszczęśliwszym człowiekiem na ziemi, rozgromiliśmy czerwone diabły. To był wspaniały weekend.
To wszystko.

Ligi Europejskie w Bwin.com. Kto zostanie mistrzem Anglii, a kto Hiszpanii? Zarejestruj się i zgarnij bonus!